แแแกแแฌแงแแกแ - โแแฅแแแแก แกแแฎแแโ
แแแกแแแแ แกแฎแแแแแกแฎแแ แแกแขแแ แแแก, แแ แแคแ แแก แแ แงแแแแแคแ แแก แจแแกแแฎแแ. แฎแจแแ แแ แแ แแกแขแแ แแแก แแแฌแแแแ แฌแแ แแแแแแแแแ แแแแก, แแแแแขแแแ แแ แแแแแแแ แแแแจแแแแแแแแแก. แแแแแแ แแแแก, แแฃ แ แแขแแ แแแแแฌแแแก แแกแขแแ แแแแ, แแ แแก แแแแ แแแแแแแแแแ แฃแแ แแแแแแแแ - แแแกแแฌแงแแกแ, แแแแแแแแ แแแ แแ แแแกแแกแ แฃแแ.
แงแแแแแแ แ แแฃแแ, แแแแแช แแแกแแฌแงแแกแแ. แแแแฅแแก แ แแแแ แ แแแ แขแแแแ, แแแ แฉแแ, แแแแแฌแงแแแขแ แแ แฌแแ แกแ แฃแแ แกแแแแ แแแแแแแ แแแแแฏแ. แแฃแแชแ, แกแฌแแ แแ แแ แแแแแฏแแแ แแแแฉแแแแแ แงแแแแแแ แแแแจแแแแแแแแแ แแแแฎแแ, แ แ แแ แแก แฉแแแ แแแกแแฌแงแแกแ? แแ แแแแฎแแแ แแแแฌแงแ 1950-แแแ แฌแแแแจแ แกแขแฃแแแแขแแก แชแฎแแแ แแแ, แ แแแแแแช แแแขแงแแแ แแแแแแ แแแแแแ แแคแฎแแแแแแก แแแแ แแฅแแแแ แฌแแ แแแแแแแแ แแแแ แซแแแแ. แแก แฃแแแแแกแแแแแ แแ, แแ แช แแกแ แแแ แขแแแ แแแกแแแแแแแแแ แแแฎแแแแ, แ แแแแ แช แแฆแแ แก. แแคแฎแแแแแแก แแแแแแก แแแฃแแแ แแแแแแแ แแแแแแแแกแ แแ แแแแแ แแก แฎแแแแแจแ แแฏแแฎแแแแ แแฏแแฎแจแ แแแแแซแแฎแแแแแแ แกแแแ แฃแแแ แแ แแ แแแ แแ แแแชแแแแขแแก แแแแแ แฉแแแแ แแก แกแขแแขแฃแกแ แแแแแแแแแแแ แแ แแแแแ แแแแแแแแฎแแแแแ, แกแ แฃแแแแ แแแแกแแฎแฃแ แแแฃแแแ.
แแแแแชแแแ แแ แงแแคแแแ แแแ แแแแ แแ แฉแแแแแ, แกแแแแ แแ แ แแฆแแก แแแแแแแแจแ แแแชแแแแขแแ แแแแแแแ แแ แแฆแแแฉแแแ. แกแฌแแ แแ แแ แแแแแแขแจแ แแแฎแแแ, แ แแ แแ แแกแฌแแ แ แแ แฉแแแแแ แแแแแแ แแ แแ แแ แจแแชแแแแแก. แแแแแ แฌแแแก, แกแแแแแแชแแแ แแแกแขแแขแฃแขแแก แแแกแแฆแแแ แแแแแชแแแแ แฉแแแแแ แ, แแแชแแแแแแแก แแแ แแจแ. แแ, แแฆแแก แแแแแแแแแ แแแแแแฃแ แแ แแฆแแ แก แแแชแแแแแแ, แแแแ แแ แแแจแแ แฌแแ แแแฃแแแแแแแ แแงแ.
แแฆแแแแ แแฎแกแแแก แแก แจแแแ แซแแแแ, แ แแแแกแแช แกแแแแแแชแแ แแแแแแแ แแแแแแแแฎแ แกแฃแแฎแแ-แกแแแ แแ แแแแแแแแก แแแแแฅแขแแแฃแ แ แแแขแแแแแ. แแกแ แจแแแแ แแแกแ, แ แแแแ แช แแฅแแแแก แแ แแคแแกแแแก แแแกแแฌแงแแกแ. แแ แแแชแ แ แแขแแ, แแแแ แแ แแแแแแ แกแขแฃแแแแขแฃแ แ แชแฎแแแ แแแ แแ แแงแ แแกแแแ แคแแ แแแ แแ แแฎแแแ แฃแแ, แ แแแแ แแฎแแ แแแแฅแแก, แแกแแแแแ แจแแ-แแแแ แ แฌแแ แแแแแแแแแ, แ แแแแ แช แชแแแแฃแ แแแแ แคแแแแแแ แแ แแแชแแแแแแแแ แฌแแแแแแแ. แแแแขแ แแกแขแ แชแแแกแแฎแแ แจแแกแแแฉแแแแแ แแฎแแแแแแ แแ แฌแแ แกแฃแ แ แแแแแแแก แจแแ แแก. แแแช แ แแ แแ แแ แแจแ แแแชแฎแแแ แ, แแก แแ แ แแแแแแแขแ แแแแแ, แกแแแแแแแ แแแ แฎแแแ แแ แฌแงแแแแแ แแแแแแแแ แ แแ แแแงแแแแแแ. แแแแแแแจแ แงแแแแแแแแก แฉแแแก แแแแชแแแแ. แ แแช แฃแคแ แ แฆแ แแแ แฉแแแแแแแ แ แแแแแแแแแแจแ, แแแ แฃแคแ แ แกแแแแแแแ แแ แแแแแแแ แแแแก แแแ แซแแแ แแแแฃแแก แแแแแฎแแแแแจแ.
แแแแแแแแแแ แแแ แแแ, แแแแ แแ แชแฎแแแ แแแ แแ แแงแ แแแ แขแแแแ. แแแแ แกแแคแแแก แแแแ แแแฐแฅแแแแ, แแแแแ แแแแแกแแคแแแแ แแฃ แฌแแแแแแแ แฅแแแแฅแจแ แกแแกแฌแแแแแแแแ. แแแแแแกแจแ แฉแแแแกแแแ แ แแฆแแช แแแฃแฌแแแแแแแ แแงแ, แกแแแฆแแแ แแแ แแ แฌแแกแแแแก แฐแแแแแ. แแแแฌแงแ แกแขแฃแแแแขแแแ แแ แแแ แแแแแฏแแแแ แแแแแแฃแ แแแชแแแแขแแแแแแ. แกแขแแแแแแแ แแแแแก แ แฉแแแแก แแแแจแแแแแแแแ แแกแแแฅแขแก แฌแแ แแแแแแแแ, แ แแ แแ แ 60 แแแแแแ, แกแฌแแแแแก แแแแ แซแแแแแ แจแแฃแซแแแแแแ แแฅแแแแแแ. แแแแกแแแแก แแแขแ แแแฃแแ (แแ แแ แแแกแแแแก แแแจแแแแแก แคแฃแ แชแแแ) แแแฎแแแแแแแ แฃแแแ แจแแแแแกแ, แแฃ แฎแฃแแแกแแแ แแงแแแ แแแแแ แฃแแแแแกแ. แฃแคแ แ แแแแแแแฌแแแแ แจแแแแซแแ แแแงแแงแแฉแ แแแแแขแแแแแแก แฌแแแแจแ, แแชแแแแก.
แแแแแแแแแแ แแแแแแแ แฎแจแแ แแ แแแแ แแแแแแ แแแแแชแแแแจแ, แ แแ แกแแแแแแแ แแฎแแแแ แแแแแแแแ แ แฉแแแแ. แแ แจแแแแฎแแแแแจแ แแแแแชแแแก แแแแแแ แแฎแแแ, แแแแแแก แแ แฌแแ แแแขแแแฃแแ แแแแแแแแก แกแฃแ แแแแ. แแแแแแแ แแ แจแแกแแซแแแแแแแแแ, แ แแแแแแแช แกแแแญแแแ แแแ แแแแแ แแ แช แแฃ แแกแ แ แแแแฃแ แแ แแฅแชแแ. แแฆแแก แแกแแคแแแแก แแแแแกแแแแ แฌแแ แขแแแจแ แจแแแแแซแแแ แแแแแแแแขแแฅแขแแ แกแแกแฃแ แแแ แฃแแแแแ แกแแขแแขแกแ แแฃ แแแแแแแแก. แแฃแแชแ 1960-70 แฌแแแแ แฌแแ แแแแแแแแแ, แ แแแแแแก แแแแ แกแแแฃแแแ แคแแฅแ แแแแแแแช แ แแ แแแ แ แฉแแแแ แแแ แขแ แแ แแแ แแแแแฃแ แแ แฃแชแฎแ แฅแแแงแแแแจแ แแกแฃแ แ แแแแแแแแแแก แแแฆแแแ. แแฃแกแขแแ แแแจแแ, แ แแแแกแแช แงแแแแแแ แ แแฃแแ แแแ แแแ แฃแแ แแแแแฌแงแแแขแแแแแแก แฌแแแแจแ แแฆแแแฉแแแ แแ แแกแแแ แแแขแฃแ แ แแแ แแแแแแจแ แฃแแแ แแแแแ แซแแแแแแแ, แ แแแแแแแ (แ แแแแแฃแแ แแแแแขแแขแ) แแแแแฌแงแแแขแ แแแแแชแแฃแ แ แกแขแฃแแแแขแ แกแฎแแ แฅแแแงแแแกแแแแก แแ แแแแแแ. แกแแแญแแแ แกแแฅแแ แแแแแ แแแแแแคแแชแแฃแ แ แแแแ แแแแ แแแแแ แแแแแคแแ แแแแแแแแ แแ แแแแขแแ แแแแฃแ แแคแฎแแแแแจแ, แแแแแ แแก แฎแแแแแจแ แแแแแฌแแกแ แฃแแชแ แแก แแฅแแแแ. แแกแ แแแแฌแงแ แแแ แแแแ แฌแแ แแแขแแแ แแแแ แแแแแแกแแแ. 34 โแแแแแแแแโ แกแแแแแแแงแแคแแก แแแแ แแแ แแแแแแ แ แแแขแแ แ แคแแแฃแ แ แกแแฎแแแ, แ แแแแแกแแช แแ แแแ แแแแแแแแแแแจแ โแแฅแแแแก แกแแฎแแโ แแแแ แฅแแ แแ แแกแ แจแแแแ แฉแ แแแแแช.
แแแฐแงแแแแแแ แแฆแแแแ แฆแแแแแแก, แแแแแแ แฌแแแแก. แแ แแ แแแชแแแแขแแแแ แแแแ แแกแแแ. แแแแแกแแแแ แ แกแแแซแแแแก แซแแแแก แแแแแแแแแแก แฎแแแแ แแแกแแแฏแแแก แแ แแก แแฃแชแแแแแแแ แฎแแแแแแแ. แแแ แแแแ แแแ แขแแขแแฃแแ แ แแแขแแแแแก แแแแแงแแแแแแกแแก แกแแแงแแ แแก แแแแแแแแ แแแ แแแแแขแจแ แแแแแ, แ แแแแ แจแแแซแแแแแแ แแแฎแแแ แแแแ แแขแแก แแแขแแ แ แงแฃแแจแ แฉแแขแแแ. (แคแแขแ1). แกแแฃแแ แแกแแก แกแแแฃแแแ แฎแแแแแก แฎแจแแ แแ แแแแแ แแแแ, แ แแแแแแแแช แแ แ แแ แแ, แแ แแแแ, แ แแแแแแแแ แแกแแฃแแ แแแแแแแแแก แกแแชแแชแฎแแ แแฎแกแแ.
แกแแแแ แแแ แ แแ แแแฅแแ, แแ แแฆแแแฉแแแ แแ แงแแแแแคแ แแก แแฆแฌแแ แ แแกแแแ แแแ แขแแแ,แ แแแแ แช แแแแแแ. แกแฎแแ แแแแแแแแแก แแแแแแแแแ แแแแแแฃแแ แแ แแแแแฌแงแแแฃแแ แแกแขแแ แแแแแก แแแแแ แแคแ, แกแแแแแช แแ แแแแแแ แซแแแแแช แแแแ แซแแแ. แแแแแแฃแแ แซแแ, แ แแ แแแก แแแชแแแแ แแแแฆแแก แแแแแฌแงแแแขแแแแแแแ, แกแแแแแ แแ แแแแแแ แแแแคแแแ แแ แแฃแ แฃแกแก, แแแก แแแแแแแจแ แ แแ แแฃแแแ แแฎแแแแแแ, แแแแ แแ แแแแแแ แแ แแแชแแแ. แแก แแ แแก แแแแแแแแแก แแแแแ แแกแขแแ แแ, แ แแแแแแแช แแแแแแ, แแแแฌแงแ แแ แแแแแฏแ แฌแแ แแแแงแแ แแแแแแแ, แแแแแ แแ แแ, แฉแแแแช แแแแคแแฅแ แแแ, แ แ แแ แแก แฉแแแแ แแแกแแฌแงแแกแ?
The Beginning - "Doctor's House"
We hear different stories about nothing and everything. We often imagine ourselves as part of this history, adding and subtracting values. The reason we like stories is because of their sequential dynamicsโbeginnings, developments, and endings.
The hardest part is the beginning. It's as if it's so easy to choose, decide and take a full step forward. However, the most important question we have at the first step is, what is my beginning? With this question began the life of a student in the 1950s, which continued from forestry engineering to being presented as a hero doctor of Abkhazia. This was not as easy to obtain as it sounds. Going on from family to family in the inaccessible snowy areas of the mountains of Abkhazia and in the Kodori valley and saving a number of patients deserved this status, and you will probably agree, fully deserved.
Medicine was not his first choice until one day he found himself as a patient in the clinic. It was at this moment that he realized that he had made a wrong choice and it was time to change. In the same year, he passed the exams at the Medical Institute without acquaintances. Yes, acquaintances sound comical today, but back then it was incredible.
He still remembers the feeling when he read the didactic motives of Sulkhan-Saba Orbeliani on the exam ticket. This was the beginning of his profession as a doctor. I don't know why, but I thought student life wasn't as colorful and fun as it is now, as black and white as the movies from the fifties. The contrast between the present and past reality is visible. If I lived in that time, I would miss that time, when they follow me with a sad voice and watery eyes. Emotions are always visible in the eyes. The deeper we go into the memories, the more sad happiness I feel in the look of my grandfather.
Memories are good, but life was not easy. The whole village was proud if a fellow villager went to study in the city. Arriving in Tbilisi was something unattainable, it was like going abroad. Studentship and the path to recovering patients began. The scholarship represented an important aspect of his life, if not for 60 Maneti, it would have been impossible to continue his studies. For this, you had to complete the matric (mark sheet at that time) with four marks, or if you had five marks it was even better. You could have been more self-righteous in front of your peers, he laughs.
People so often get lost in their ambitions that in the end, they are just a memory. In this case, ambition was accompanied by a goal, and the goal was accompanied by a desire for a successful future. Goals and opportunities that the Soviet period did not make very real. Today, we can contact the desired university or clinic anywhere in the world. However, imagine the 1960s-70s, when you cannot be alone with your thoughts because of the regime, and at the same time you want to get an education in a foreign country. Just when he was faced with the most difficult career decision and had to continue his postgraduate studies in Germany, Raikom (district committee) decided not to give the ambitious student to another country. He wanted to diversify Soviet Georgia with qualified personnel, and that's why he appointed my grandfather as a junior doctor in the Kodori Valley in Abkhazia. Thus began the first success towards a great goal. A small Finnish house, only with 34 beds, located next to the hospital, which over time was called "Doctor's House" and remained so.
Days followed nights, months followed years, from one patient to another. Bone damage of any severity he felt with his hands. When the first portable X-ray was used, the development world was at its zenith, thinking about how such a large machine could fit into a small box. (Photo 1). While talking, he often looks at his own hands, which have saved not one, but several hundreds of lives.
To tell the truth, it was not as easy to describe all this as I thought. Picking up hidden and forgotten stories from another person's mind, I felt both sadness and compassion. I sympathized with the fact that decisions were made instead of him, and with sadness, the cloud that I always saw in his eyes, but did not know the reason for, became clear. This is a short story of a person who dared, started, and took a step forward proudly. I think it's time for us to think, what is our beginning?
